مراسم مرگ و سوگواری در روستای مجارشین و آداب و رسوم آن
مراسم مرگ و سوگواری در روستای مجارشین
عزاداری یا سوکواری به مراسمی آیینی گفته میشود که به یادبود فرد درگذشته و به منظور صبر بر مصیبت وارد شده برگزار میشود.
مراسم کفن و دفن
این مراسم بدین گونه برگزار می شود که اگر یکی نفر از اهالی فوت کرد ، اهالی روستا در مراسم کفن و دفن آن شرکت می کنند و بعد از خواندن نماز میت توسط حاضرین ، متوفی را در یکی از سه آرامستان روستا خاکسپاری می نمایند و عصر آن روز مراسم شام غریبان برگزار می شود . در پایان این مراسم برای حاضرین شرکت کننده در مراسم دفن و کف ، شام ترتیب می دهند .
آگهی ترحیم
برای دعوت از دوستان ، آشنایان و بستگان متوفی برای شرکت در مزاسم عزاداری آگهی فوت و ترحیم چاپ می گردد . در اینصورت ، چاپ آگهی ترحیم، یکی از اولین اقداماتی است که پس از مرگ متوفی و توسط خانواده و دوستان وی صورت میپذیرد.
مراسم سومین روز وفات
مراسم سومین روز وفات از ساعت 10 صبح تا 14 بعد از ظهر در مسجد جامع برای مردان و مسجد صخره ای روستا برای زنان برگزار می شود . در این مراسم مداحان اهل بیت از مصایب اهل بیت و امام حسین (ع ) می گویند و برای آمرزش متوفی قران و فاتحه می خوانند . در پایان این مراسم برای حاضرین ، نهار ترتیب می دهند . مراسم نهار هم برای کلیه میهمان و یک نفر از بزرگان تمام خانواده های روستای مجارشین ترتیب داده می شود . بعد از اتمام مراسم کلیه افراد شرکت کننده در مراسم سوگواری برای ادای فاتحه بر سر قبر متوفی حاضر می شوند . مراسمات روزهای هفتم ، اربعبن و سالروز وفات هم به همین منوال برگزار می شود .
آرامستان های روستای مجارشین
روستای مجارشین دارای سه آرامستان به نام های « گونی قبرستان ، قوزای قبرستان ( گورستان تاریخی ) و قدیر آلی قبرستان » می باشد . بیشتر متوفیان در آرامستان گونی دفن می شوند . و بنابر سنتی محله « آشا باش » روستا متوفیان خود را در گورستان تاریخی یا قوزای قبرستانی دفن می نمایند . و تعداد محدودی از متوفیان هم در گورستان قدیرآلی دفن می شوند .
آداب و رسوم مرگ و سوگواری در روستای مجارشین
آداب و رسوم و سنت های خاصی در روستای مجارشین بعد از مراسم مرگ و سوگواری برگزار می گردد که در زیر به نمونه هایی اشاره می گردد :
1- یکی از نکات قابل توجه در مراسم سوگواری روستای مجارشین این است که اهالی روستا رفتن به سوگواری و عرض تسلیت به خانواده متوفی را برای خود وظیفه دانسته و هرکجا که باشند سعی می کنند به این مراسم سوگواری بیایند .
2- اگر یکی از اهالی روستا فوت کرد مراسم های جشن و سرور در روستا به احترام خانواده متوفی برگزار نمی شود . و در صورتی که به هر دلیلی باید این مراسم جشن برگزار بشود عده ای از ریش سفیدان آن خانواده برای کسب اجازه از خانواده متوفی اقدام می کنند .
3- بعد از مرگ متوفی دختران متاهل ، خواهران و همچنین مادر متوفی در صورت حیات چند روزی در منزل متوفی باقی می مانند و رسم بر این است که تعدادی از خویشاوندان سببی این زنان نسبت به بردن آنها به منزل خودشان اقدام می نمایند .
4- یکی دیگر از آداب و رسوم مربوط به مرگ در روستای مجارشین « قیخ دان چیخماخ » نام دارد . این سنت به این شکل انجام می گیرد که بعد از برگزاری مراسم اربعین متوفی تعدادی از خویشاوندان متوفی در منزل متوفی و سایر خویشاوندان نزدیک متوفی حضور یافته ضمن اهدای هدایایی از خویشاوندان متوفی می خواهند لباسهای سیاهشان را در بیاورند .
5- یکی دیگر از سنتهای مربوط به پایان چهلم متوفی ( قیخ دان چیخماخ ) این است که بعد از پایان مراسم چهلم ، خانواده متوفی خویشاوندان نزدیک خود که ریش گذاشته اند را به منزل خود دعوت کرده و طی مراسمی با حضور یک پیرایشگر و با هزینه خانواده متوفی ریش میهمانان و خویشاوندان را اصلاح می نمایند .
لباس عزاداری
پوشیدن لباس سیاه شعار اهل مصیبت و علامت سوگواری و عزا است . یکی از روشهای عزاداری پوشیدن لباس مخصوص عزا است . لباس سیاه به عنوان نماد عزاداری محسوب می شود و پوشیدن آن در عزاداری ها بسیار متداول است .
هزینه های مراسم مرگ و سوگواری در روستای مجارشین
مراسم مرگ و سوگواری در روستای مجارشین بسیار هزینه بر است بطوری که در کلیه مراسمات روز شام غریبان ، روز سوم ، روز هفتم ، اربعین و سالروز برای حاضرین شرکت کننده در مراسم اعم از اهالی روستا و میهمانان غذا آماده می کنند .
فولکلور مرگ و سوگواری در روستای مجارشین
در مراسم سوگواری که پس از فوت هر کس بالای سر او و یا در خانه یا یه هنگام دفن در گورستان اجراء می شود نیز اشعاری خوانده می شود کــــــه " آغی " نام دارد . در این شعرها از متوفی تعریف می کنند و نقایص و معایب او را به فراموشــــــی می سپارند.
آغی ها در زمانهای طولانی نه تنها برای قهرمانان ، که برای همه ی فوت شدگان خوانده می شدند و از همین رو تعدادشان فراوان و از نظر معنی و مفهوم رنگارنگ هستند .
آغاجدا خَزَل آغلار( برگها روی درخت می گریند)
دیبیندَه گوزَل آغلار(یک زیبا رو در زیر آن می گرید)
بِئله اوغلو اولَن آنا( چنین پسر مُرده مادری )
سرگردان گَزَر آغلار( سرگردان میگردد و می گرید)
-----------------------------------------------------------
جان قارداش،جانیم قارداش (جان برادر،جانم برادر)
آغلاییر جانیم قارداش ( جانم می گرید ، برادر)
باش قویوم دیزین اوستَه(سرم را روی زانویت بگذارم)
قُوی چیخسین جانیم قارداش(تا جانم در آید ، برادر)
--------------------------------------------------------------
باغچادا تاغیم آغلار( درباغچه بوته هایم می گریند)
باسما،یارپاغیم آغلار( دست نزن که برگم می گرید)
نَه قَدَر ساغام آغلارام ( تا زنده ام می گریم)
اُولسَم تُرپاغیم آغلار"(وقتیکه مُردم،خـــــــــــاکم می گرید.)
---------------------------------------------------
آناسی یانار آغلار
حریفی قانار آغلار
آنا دییر گورچین
تابوتا قونار آغلار
میزه رشین كندی دوغو آذربایجان ایالتی نين اوشقایا بولگهسی نين مرکزی بولومو نده اولان گنبر قصبه سی نده يئرلشيب. 1390 اينجي ايلين نوفوس ساييسي اساسيندا بو كندين 1112 نفر اهاليسي وارايميش .