مونوگرافی روستای مجارشین

در روستای مجارشین بعد از تولد نوزاد یک مراسم نامگذاری برگزار می کنند به این صورت که بعد از ختنه کردن در یک مراسمی که با حضور زنان انجام می گیرد، نوزاد متولد شده را نامگذاری می کنند در این مراسم که در شش روزه گی نوزاد برگزار می گردد اول به گوش راست نوزاد اذان و به گوش چپش اقامه می خوانند و  بعد نام نوزاد را بر گوش نوزاد می گویند . مثلا می گویند حسن هو یا مهدی هو  . و بعذ هم می گفتند « آدینی من قویدوم ، یاشینی حق وئرسین » . در روستای مجارشین انتخاب نام بچه معولاً  با بزرگ خاندان طایفه می باشد .

بعد از معرفی نام فرزند ، یکایک زنان این بچه را گرفته نام انتخاب شده را بر هر یک از دو گوش طفل یک بار تکرار می کند و سایر زنان حاضر در مجلس طفل را به ترتیب گرفته و نام وی را بر زبان آورده و با گفتن نامش، طفل را نوازش می کنند و می گویند  :

آل اوشاغی 

وِر اوشاغی

الله ساخلاسین بو اوشاغی 

دَدَلی ننه لی روزیلی اولسین بو اوشاغین

ج)  بردن طفل به خانه مادر زائو

 بچه تازه متولد شده و زائو 10 روز در خانه پدری نوزاد و تحت مراقبت مادر زائو می ماند بعد مادر زائو ، بچه تازه متولد شده و مادرش را 10 روز به خانه خود می برد تا در آنجا از آنها مراقبت نماید  و بعد از 10 روز با دعوت از زنان خویشاوند و آشنا و دادن نهاری بچه تازه متولد شده را به خانه خودشان می برند. البته این مراسم نهاری بیشتر در اولین فرزند متولد شده ترتیب داده می شود .

چ)  پخت کاچی

یکی از غذاهایی که معمولا در این ایام در روستا مرسوم است پخت شود ، کاچی و یا در زبان محلی « قویماق » است . به عبارت بهتر پخت قویماق مخصوص دوران تولد بچه است .

کاچی را با آرد، دوشاب، گلاب، کره، روغن و زعفران درست می‌کنند. در گذشته با روغن حیوانی فراوان تهیه می‌شد. کاچی را با آرد برنج نیز درست می‌کنند.

نوع دیگری از کاچی در روستای مجارشین پخته می شود که در آن به جای دوشاب مقداری نمک می ریزند و در اصطلاح به آن « دوزلی بلاماش » می گویند . این نوع کاچی را به افرادی که سرما خورده و یا به کسانی که سینه درد و شکم درد داشته باشد می پزند .

 د)  سُرقی

زنان روستای مجارشین هدایایی هم برای این نوزاد تازه متولد شده تهیه می نمایند که در زبان محلی به آن « سُرقی » می گویند . این هدایا می تواند یک دست لباس باشد و یا هم ظروف چینی و یا اسباب بازی و  ... باشد .

 سرقی همان اصطلاح رایج امروزی یعنی سیسمونی است .

ذ)  دیشلیق

در روستای مجارشین  رسم بر این است که کودکی که اولین دندانهایش را در آورد برای آن غذای مخصوصی می پزند که در اصطلاح به آن « دیشلیق » می گویند . دیشلیق را علاوه بر اینکه به کودک تازه دندان در آورده می دهند به سه یا هفت همسایه یا آشنا هم می دهند . همسایه ها و آشنایان هم هنگام تحویل ظرف دیشلیق در آن هدایایی مانند لباس و اسباب بازی و پول و... می گذارند .

باورها و عقاید مربوط به مراسم تولد

 1- محافظت نوزاد از از سرزده وارد شدن به اتاقش (قیخ لیخ اوشاق )



در روستای مجارشین نوزاد را از سرزده وارد شدن دیگران تا چهل روز محافظت می کنند  . به فرزند تازه متولد شده « قیخ لیخ اوشاق » می گویند و اعتقاد دارند نباید کسی وارد اتاقی که نوزاد است ، وارد شود و به اصطلاح می گویند « قیخ لیخ اوشاغین اوستینه گَلمزلر » . این بدین صورت انجام می گیرد که تا چهل روز اگر مثلا مهمانی به این خانه بیاید فرزند تازه متولد شده را به اتاق دیگری می برند و می گویند هیچ غریبه ای نباید در اتاقی که فرزند تازه متولد شده در آن است ،  وارد بشود و و بعد از وارد شدن و نشستن میهمان در آن اتاق نوزاد را به داخل اتاق می آورند .

2- قیخ توکماخ

در روستای مجارشین تا چهلمین روز تولد نوزاد او را از چشم و دید دیگران محافظت می نمایند و در اکثر مواقع او را از خانه بیرون نمی برند تا دیده نشود .

بعد از گذشت چهل روز از تولد نوزاد و در چهلمین روز تولد طی مراسمی که با حضور اطرافیان برگزار می گردد نوزاد را حمام می نمایند که در اصطلاح به آن « قیخ توکماخ » گویند . در این مراسم چهل کاسه آب بر روی نوزاد می ریزند تا چهل روزگی اش به اتمام برسد .

3- اگر نوزاد اول پدر و مادری پسر بود معمولاً زن، شوهر خود را از آن زمان به بعد با نام نوزاد پسرش صدا می کرد، چون در زمان قدیم بردن نام همسر چه زن چه مرد عیب شمرده می شد و تا زمانی که والدینی صاحب فرزند ذکور شوند زن، شوهر خود را با اصواتی نظیر " اِی "، " اُی " یا اشاره خطاب می کرد.

4- یکی دیگر از اعتقادات این بود که هیچ پدری فرزند خود را در مقابل بزرگترها بغل نمی کرد و این کار را عیب می دانستند همچنین بوسیدن فرزند مقابل بزرگترها عیب بزرگتری شمرده می شد.